A DREAM

i lived in a room with a public
door, and lit with yellow light,
strangers came by. bodies were
for feasting and love had no re-
venging, so i found myself thirsty
for coupling. pretty clothes on,
she entered the room like a hungry
lionness, and i mounted and writhed
above her, like a good fuckin’ mis-
tress. our bodies clashed and the
downfall of lust fell on our heads,
like fire from 2012. but soon there
were eyes peering through the hole
of my public door. with haste, we
got dressed despite the unfinished
business, only to find out, my parents
had come in. i explained that i need
a flesh to bond with, are they stones
that got no libido? i don’t even know
the girl’s name. she ran away, cryin’.
my parents weren’t too distressed
about the lesbian sex, i won’t get
pregnant anyway. but i did hurt mom, so
i said: “mom, i have boyfriends, friends
who are boys, but i don’t have sex with
any of them.”

PAANO BA MAGBILANG?

All (523) | Published (489) | Drafts (22) | Pending (12) | Trash (4)

Hindi ko masabi kung anong post number na ito. It’s complicated nga e. Dati keri lang kasi wala naman akong drafts tska pending posts. Lalo na trash.

Gayunpaman, tawagin na lang natin itong Post 523 para kunwari marami na talaga akong nasulat.

Hmm. Dapat tulog na ako ngayon, kasi hatinggabi na, pero sino ba agad ang makakatulog e kakanood ko lang ng Stoned (2005)? Ang astig nga. Sobra. Napa-edit ako bigla ng profile ko sa pesbok. teneneneng. Kagabi naman, inabot ako ng hatinggabi pagsusulat. Gumawa ako ng reaction paper para sa English tapos tatlong article about cybercrimes, pinakauna kong assignment sa PROWS. Tawa. Oo nga, nagpapaka-propesyunal na manunulat na ako. Tawa. Eh doon din naman ang bagsak ko, di ba? E gusto ko nga talagang magsulat. Kaya kahit abutin na ako ng alas dose, kahit sabog na ako, kahit hindi ko na alam kung ano ang isinusulat ko, gora lang. Kahit wala yang bayad men, o kasiguraduhan na may bayad.

Basta nagsusulat ako. ano ba ang pakielam ng madlang pips?

Siyangapala. Inalis ko muna yung kwentong fubu ko rito, kasi inayos ko lang. At wala na akong balak ibalik dito. Haha. OK — siguro huhulaan niyo na ipapalathala ko yun somewhere. Doinks! No no no. Ipina critique ko lang sa clasmate ko dati na Comm student. So mas maayos na siya ngayon, pero manok ko yun e, dudes, siyempre isasabong ko yun. Kahit ba ma-reject. Siyangapala, baka sometime magpost ako ng rejection letters ko dito para masaya. Wihihihi.

Hmmmmm so ano na ba ang buhay ko? Well, definitely hindi naman siya ganung ka-emo kasi nagkwekwento ako dito ng free, yung as in sulat lang, goraaaaa kahit sabog. Eh nakakabangag din naman kung lagi na lang matino ang sinusulat ko. Nakaka-dull yun mga dre.

Although siyempre, lagi akong nagcoconcept ng isusulat dito tuwing tulala ako at nag-iisa, which is 99% of the time since wala naman akong mga kaibigan. Oo nga. WALA AKONG MGA KAIBIGAN, ayan all-caps pa. Pero pista ngayon samin. Hanep, umalis ako ng bahay pasado alas singko kasi MABABASA AKO kung tatanghaliin ako. So far, gastadora pa rin ako at walang maipon. haha. Balak ko na ngang magpost ng tungkol sa mga kung anik-anik na binibili ko na wala namang pakinabang sa buhay ko gaya ng DATE DIARY. amp! tapos andami kong ballpen…lagi namang nawawala. nawala na po yung dalawa kong Pentel na Technica…Dong A na lang tuloy gamit ko kahit sobrang sakit sa kalooban ko na tig 25 pesos lang ang ginagamit kong panulat.

Bukas pala, unang hardcore class ko kay…teneneneneng. ayoko nang magbanggit ng pangalan dahil may mga ungas na nag-goo-google search ng professors, tapos lilitaw tong blog ko, as if ngumagawa talaga ako ng feature essay…nagsasayang lang sila ng kuryente sa mundo. So klase ko nga bukas, tapos may dala-dala akong reaction paper tungkol sa Beowulf (iyakan na bukas! haha!) na nakaipit ngayon sa clearbook ko (gastos nanaman, kasi nalimutan kong may translucent envelope nga pala ako, amp) kasama ng reaction paper din sa mga sonata ni Shakespeare. Wala lang, ang kyut lang. Pinag-aaralan ko si Shakespeare, dudes. kahit kelan hindi ko naisip yun sa mga daydreams ko noong haiskul.

Gayunpaman…so non major na ako next year. haha! charos! pero oo nga. Hindi na ako magkaka diploma. okay lang, emp. Susundan ko na lang mga yapak ni Steve Jobs. joke lang.

joke lang nga.

so..anu na? may itatanong ba kayo, musta lovelife? XD uhm lovelife…di ko masabi ewan. nahihirapan na akong intindihin ang aking puso. okay naman ako ngayon, emotionally and psychologically, hindi na lang ako gumagawa ng paraan para masaktan ang sarili ko (wc is, sa pamamagitan ng pagbabasa ng status posts niya)…kasi bakit ko naman sasaktan ang sarili ko, di ba? iyon na nga lang ang magagawa kong pabor sa sarili ko…kaso hindi pa rin talaga nawawala yung 1 cm kong peklat sa braso na dulot ng razor…toinks! maliit lang naman eee. e pano mapurol! haha!

so far, ang kaka-emohan ko lang naman na banag ay kung gigisahin ako bukas sa klase. alam niyo bang wala akong dila? bohahaha.

gayunpaman. inaantok na ako. yehey.

*hikab*

masaya sana kung may kasama…kaso sobrang specific ko e. pero wag kayo, nakakasalamuha ako ng mga masasabi kong type ko talaga ang embodiment! amp! Una long hair. Ayan. Basta mahaba na buhok mo dre, satsfied mo na ang 50% ng requirements. Bonus kung kulot!(kilig na ako dito! haha!) tapos naka ponytail grabe…grabe, nagchochoke na ako! hahaha! pero pag boses ganso ka…pag hindi malalim boses mo, kalimutan mo nang mahaba hair mo. gusto ko nga malalim ang boses e! nasasabi ko yan kasi maganda ang boses ko! hahaha! XD pero siyempre, wala pa rin kayong panama sa mahal ko. :p wala na kayong magagawa e, mahal ko na yun, kahit hindi na mahaba ang buhok neya.

pero kahit na. sooner or later, baka siyempre, piliin ko pa rin yung kaligayahan. (ang kul talaga e noh, “baka siyempre”) kaso ayoko na talagang ma-attach ng bonggang bongga. siya na nga ang huli. yung tipong pag nag-flash yung number niya, pisikal talaga ang reaksyon mo — super bass. Hindi ko naman sinasadaya pero wala akong magagawa e. it’s beyond my control. naks. tapos yung minsan may makikita akong dude na kahawig ng likod niya — gra..grab..grabee. nakakawindang pa rin. minsan nga, nagkapanaginip ako, nagkasalisi raw kami. NAGKASALISI! alam niyo kung ano reaksyon ko? hahaha! nag-iiyak ako at naglulupasay sa tears of joy? hahahaha. aynako, mga panaginip ko. ang pinakahuli ko nang panaginip na marerecall ay nagyoyosi daw ako. wehehehe. marunong pa ba akong humithit? haha. speaking of kung napapaginipan ko pa si tutut ay, well, oo napaginipan ko siya weeks ago. siguro two weeks ago. pero grabeng panaginip yun! ammmp! kasi may anak na daw kami! Tricia daw ang pangalan. kuuuuu! pero hindi kami kasal. yun nga lang. nagkikita na lang daw kami para sa bata. pero nagkasundo kami na magsama three hours a week para mag tutut! amp! tapos hanggang sa panaginip, may gerl daw siya na katutut niya mula’t mula. T~T somebody call freud. haaaaay. pero mas malala yung panaginip ko dati na buntis daw ako tapos ang ama ay si ex! as in yuckkk! IPINAPAABORT KO RAW YUNG BATA!!!

as in duh.

ano pa ba pwede kong ikwento? hmmmm. wala, wala naman. sana pumayat na ako dahil sa line dance. e kaso kain ako ng kain pano ako papayat? hahaha. siguro magsa-soundtrip muna ako ng Rolling Stones bago matulog.

Gudnait naaaa!

CHISMAX, DRE!!

12:10 PM 10/17/2011
pakiramdam ko, nasa chessboard ako, as in JUMANJI CHESSBOARD. tapos andito ako sa sulok, kung nasaan ang safe side. SUPER SAFE SIDE! narealize kong super tama ang desisyon kong lumipat at magpakalayo at magpakatahimik for the life of me, OR ELSE STUCK SANA AKO NGAYON SA RING OF FIRE NG CHESSBOARD! like omg! kasi sobrang liit ng baguio…as in sa sobrang liit, you definitely meet the unexpected! unexpected, meaning, you’d never expect kasi IT’S SO GROSS TO THINK ABOUT NGAA! like my chizmax for today! rewind muna tayo bitches sa last year, first months of the second sem, sinusulatan ko si Panic!Notebook sa loob ng library, swearing na lilipat ako ng campus bago pa ako ma-spot-an ng shokoy na yon. [insert pagka-emo and despair] and just my luck! kahit after one year na, nagsi-sight seeing pa rin ang mga kaliskis niya sa pine trees of the world! yuckiness baguio, beware! buti na lang wala na ako roon, or malamang naulit yung scene sa lobby kung saan namutla ako ala nationwide blood donor na mistulang nagahasa in .005 seconds!!! thanks na lang to my sherlock holmes instincts at hackerluz chuvaness. pero seryoso lang, super watak watak na nga kami. parang noon lang, sabay sabay nanood ng this movie about sipsipan ng dugo! and i cooked pa the bonggang bonggang breakfast for three na IN FAIRNESS WALANG LASON! zomg! may souvenir pang scar yang night na yan, yung scar ko sa right arm (fading na ngayon)!!! guess pano ko nakuha! ahahaha! i can only *sigh* at the memories of the kalokohan back then, that night nga na NAGTANAN KAMI! amputaness! zomgg! at accessory to the crime pa si *blank blank!* oh well, i’m glad it’s over na…i’m glad nagsawa na rin ako sa pagiging martir na sumobra ang pagka-adventurous at pinatulan pati batman’s cave!!! and i’m so glad watak watak na nga, so that noong andun yung SHOKOY hindi na niya pinansin si gerla! zomg! in my last box hopping pa naman, sabe ni gerla i-save daw yung pix nila!!! aynakuuup! baka LQ sila, ‘day! pero hindi nako magpapaka CAREBEAR..at huwag niyo rin akong husgahan! there’s a 2 girls in 1 cup in every girl naman ee!!! ampness!!! nevertheless, i’m happy pa rin na out-of-trouble na ako!